فرودگاه

همیشه حال و هوای فرودگاه رو دوست داشتم . از همون روزهای کودکی که هربهار به همراه خانواده ام به خوزستان میرفتیم .. همون روزهایی که صبح خیلی زود در حالیکه من و دوبرادرم خواب الود بودیم به همراه مامان و بابا به فرودگاه مهراباد می رفتیم . همون روزهایی که  وقتی از پلکان هواپیما پایین می اومدم باد گرم جنوب به صورتم می خورد .. از همون روزها فرودگاه رو دوست داشتم...

بعدها سفرهایی که با دوستان به مناطق مختلف ایران کردیم همه و همه باعث شد که فرودگاه در ذهن من یه مکان نوستالژیک و خاطره انگیز باشه ...

برای اولین بار ۱۹ ساله بودم که از پام رو از خاک ایران بیرون گذاشتم . سفر عمره دانشجویی دانشگاه تهران سال  ۱۳۸۰. و سال ۱۳۸۱ زمانی که هنوز صدام رئیس جمهور عراق بود با همون کاروان اقای سالار از طرف دانشگاه تهران به عراق رفتیم . سال ۱۳۸۵ با پدر و مادر و خواهرم اول به دوبی و بعد دوباره به عراق رفتیم این بار صدام رفته بود و کشور در دست امریکاییها بود. سال ۱۳۸۷ به همراه همسرم به المان اسپانیا و اتریش سفر کردم . سال ۱۳۸۸ همراه برادرم به مالزی و سنگاپور رفتم و سال ۱۳۸۹ کشورهای سوئیس  ایتالیا و فرانسه رو دیدم ..سال ۱۳۹۰ برای سومین بار به قصد زیارت به همراه همسرم به کشور عراق رفتیم ...

امسال یعنی سال ۱۳۹۱ در حالی شروع می شه که بلیط سفر به اروپا برای ۸ اردیبهشت رو قطعی کردم و به امید خدا به همراه دوست صمیمی ام سمیرا که در یکی از سفرها باهاش دوست شدم عازم خواهم بود. ۴ روز بعد از ما یعنی ۱۲ اردیبهشت همسر من و همسر سمیرا به ما ملحق خواهند شد.

ارزوی من دیدن ۱۰۰ کشور دنیاست .. در این وبلاگ از کشورهایی که بهشون مسافرت می کنم خواهم نوشت ...

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی       صوفی نشود صافی تا در نکشد جامی

سعدی به لب دریا دردانه کجا یابی         در کام نهنگان رو گر می طلبی کامی